تا تو رفتي همه گفتند:كه از دل برود هر آنكه از ديده برفت

و در ان لحظه به نا باوري و غصه ي من خنديدند

و كنون كه تو اي رفته سفر باز نخواهي گشت

كاش مي آمدي و مي ديدي كه در اين كلبه هنوز يادگار تويي هست

كاش يك تحظه سرود شب اندوه مرا مي خواندي

كه چه ها بر من آزرده گذشت

كاش مي دانستي كه در اين عرصه ي دنياي بزرگ چه جدايي ها هست

و براي تو

كه از دل نرود هر آنكه از ديده برفت

     صبا         

چه شب تلخي بود شب تنهايي من!

من كه در بستر غمها بودم

من كه از اشك غريبانه چو دريا بودم

تو نداني كه چه تنها بودم

كاش مي دانشتي شب ميلاد عزيزت اي يار

من به اندازه ي چسم همه ي مردم شهر

گريه كردم در خويش

گريه ام بدرقه ي راهت باد

شب ميلاد تو من بودم و اشك

من كه از اشك غريبانه چو دريا بودم

آه اي معني عشق! تو نداني كه چه تنها بودم

تو هموني كه توي موج

واسه تو دستامو قايق مي كنم

اگه موجا تورو از من بگيرن

قطره قطره آب مي شم دق مي كنم

واي كه ديگه دل من طاقت دوري تورو هيچ نداره

بغض نبودنت داره اشكامو در مياره

به تو فکر می کنم...

زندگی

زندگي،يك لبخند،يك احساس در نگاهي روشن

ازفراسوي افق،تا ته آينه هاست

زندگي باصداقت،باشوق با تپشهاي دو نبض عاشق

همدل و همراه است

زندگي بركه اي از شاديهاست كه چنان معني زيباي شفق،

بي همتاست

ودر اين بركه نور ،

ماهي قرمز عشق باسرشت باران ،

وقتی تو هستی

من هم بودنم را دیکته می کنم برای لحظه ها

من هم می نویسم همه جا

که تو صاحب این همه احساس عاشقانه ایی

و آنقدر می نویسم تو را

و می خوانم تو را بارها و بارها

که همه ی عالم تو را در من ببینند و

من را در تو