در ميان سبزه پوشان چمن

من آن گل زردم

كه مي خندم به صد شادي

ولي آلوده ي دردم

من آن گلبگ مغرورم

كه پژمرده ز بي آبي

ولي با خفت و خاري

تا تو رفتي همه گفتند:كه از دل برود هر آنكه از ديده برفت

و در ان لحظه به نا باوري و غصه ي من خنديدند

و كنون كه تو اي رفته سفر باز نخواهي گشت

كاش مي آمدي و مي ديدي كه در اين كلبه هنوز يادگار تويي هست

كاش يك تحظه سرود شب اندوه مرا مي خواندي

كه چه ها بر من آزرده گذشت

كاش مي دانستي كه در اين عرصه ي دنياي بزرگ چه جدايي ها هست

و براي تو

كه از دل نرود هر آنكه از ديده برفت

     صبا         

چه شب تلخي بود شب تنهايي من!

من كه در بستر غمها بودم

من كه از اشك غريبانه چو دريا بودم

تو نداني كه چه تنها بودم

كاش مي دانشتي شب ميلاد عزيزت اي يار

من به اندازه ي چسم همه ي مردم شهر

گريه كردم در خويش

گريه ام بدرقه ي راهت باد

شب ميلاد تو من بودم و اشك

من كه از اشك غريبانه چو دريا بودم

آه اي معني عشق! تو نداني كه چه تنها بودم

تو هموني كه توي موج

واسه تو دستامو قايق مي كنم

اگه موجا تورو از من بگيرن

قطره قطره آب مي شم دق مي كنم

واي كه ديگه دل من طاقت دوري تورو هيچ نداره

بغض نبودنت داره اشكامو در مياره

به تو فکر می کنم...

زندگی

زندگي،يك لبخند،يك احساس در نگاهي روشن

ازفراسوي افق،تا ته آينه هاست

زندگي باصداقت،باشوق با تپشهاي دو نبض عاشق

همدل و همراه است

زندگي بركه اي از شاديهاست كه چنان معني زيباي شفق،

بي همتاست

ودر اين بركه نور ،

ماهي قرمز عشق باسرشت باران ،

وقتی تو هستی

من هم بودنم را دیکته می کنم برای لحظه ها

من هم می نویسم همه جا

که تو صاحب این همه احساس عاشقانه ایی

و آنقدر می نویسم تو را

و می خوانم تو را بارها و بارها

که همه ی عالم تو را در من ببینند و

من را در تو

عشق

عشق يعني خاطرات بي غبار

دفتري از شعر و از عطر بهار

عشق يعني يك تمنا , يك نياز

زمزمه از عاشقي با سوز و ساز

عشق يعني چشم خيس مست او

زير باران دست تو در دست او

عشق يعني ماتهب از يك نگاه

غرق در گلبوسه تا وقت پگاه

عشق يعني عطر خجلت ....شور عشق

گرمي دست تو در آغوش عشق

عشق يعني "بي تو هرگز ...پس بمان "

تا سحر از عاشقي با او بخوان

عشق يعني هر چه داري نيم كن

از برايش قلب خود تقديم كن

عشق يعني ازمنيت وا شدن

عشق يعني تا قيامت ماشدن

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ...

تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا....

در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد

صبا

گر چه دوری ز برم همسفر جان منی

قطره ی اشکی و بر دیده ی گریان منی

گر بسوزانی مرا آرام جان می خواهمت

با همه اعضایم ای سرو روان می خواهمت

نبودم... مدت هاست که ديگر نيستم شايد از همان زمان که دلم برايت تنگ شد و تو يواشکی به من و دلم خنديدی و من يواشکی دلم گرفت طفلکی دلم يواشکی شکست غمی نيست از همان زمان که من و شکسته هايم خاطره شديم بر هر چيز که رنگ و بوی تورا ميدهد خط قرمز کشيدم و حالا ..حسم بی تو ديدنی است پرواز يا سقوط !؟ نميدانم

به تو دلبسته شدم بي تو پر بسته شدم تير عشق تو به قلب من نشست

به تو عادت کردم چون دم و بازدمم

آري اي بانوي نيلوفري ام من همان شب پره ام

که غم هجر تو را به يه شمعي گفتم شمع تا صبح گريست

و شرر زد به تن خسته من

و کنون باز منم شب پره سوخته پر و سحر نزديک است

اما اينبار دگر مي دانم و تو هم مي داني

گذری خواهم کرد

به فراسوی خیال

و صعودی به افق های بلند

بستری خواهم ساخت از حریر احساس

نظری خواهم کرد

تنها آرزوی من

گاه آرزومی کنم تو چند لحظه ای خودت را جای من بگذاری...

و من باشی ..دلت .. دل من باشد...

چشمانت.. چشمان من باشد...

روحت روح من باشد...

تمام وجودت برای من باشد...

آنگاه خواهی دید

من چقدر برای رسیدن به تو بی قراری می کنم...

آنگاه احساس خواهی کرد عشقی را که تمام وجودم را فرا گرفته است

کاش این آرزو تبدیل به حقیقت می شد تا مرا بیشتر از همیشه باور داشته باشی

باور داشته باشی که دوستت دارم..

باور داشته باشی که عاشق تو هستم....

کاش الهه عشق بیاید و به مردم عشق بیاموزد..

بیاموزد که در حصاراین نمی توان عاشق شد..

مگر بی هوس!!!!!!

وقتي غم تو دل باشه ديگه مردن اسونه

قامتش خم شده از كوله هاي سياه غم

چي مي خواد تو روزگار جز خدا كي مي دونه

کیه اين مرد غريب مثل من پريشونه

مي دونه همين شبو توي دنيا مهمونه

باز يكي با بند غم خودشو دار مي زنه

پشت خونه دلش غم داره در ميزنه

مي دونه تو زندگيش ديگه خط اخره

رو سرش جغد اجل داره پر پر مي زنه

كيه اين مرد غريب مثل من پريشونه

مي دونه همين شبو توي دنيا مهمونه